Konu anlatımı
Relikt ve endemik bitkiler, iklime göre örtü
Türkiye'de bitki örtüsü: Türkiye'de yer şekillerinin kısa mesafede çeşitlilik göstermesi zengin bitki türlerinin varlığını ortaya çıkarmıştır. Anadolu üzerinde yaşanan iklim değişiklikleri ve yer şekillerinden dolayı korunaklı sahaların bulunmasına bağlı olarak günümüzdeki iklim şartları olmaması gereken 'relikt-kalıntı' bitkilerin varlığını ortaya çıkarmıştır [kaynak cümlesi bozuk]. Amanos ve Murat Dağlarında kayın ağacı; Çoruh Vadisi'nde kocayemiş-sandal gibi. Dünyanın sadece bir bölgesinde yetişen ve başka bir alanda rastlanmayan bitki türlerine endemik bitki denir. Endemik örnekleri: Datça hurması→Datça-Teke yarımadası; Anzer çayı→Rize; sığla ağacı→Muğla; Kazdağı köknarı; safran otu→Safranbolu; kasnak meşesi→Göller yöresi; ters lale→Tunceli,Hakkâri,Van; ispir meşesi→Kastamonu [kaynak eşleştirmesi]. İklim tiplerine göre bitki örtüsü haritası: Karadeniz kuşağı orman; iç bölgeler bozkır(step); kuzeydoğu yüksek alanlar çayır; batı-güney kıyı kuşağı kızılçam(maki). Marmara'nın kuzeybatısında farklı renk geçişi çizilmiş; ayrı açıklama yok.
Ormanlar, yaprak türleri, maki ve garig
Ormanlar: Türkiye'de ormanların büyük bölümü kıyılarda toplanmıştır. Yağış miktarı ile doğru orantılıdır. Türkiye'de ormanların bölgelere göre dağılışı sıralaması:1Karadeniz,2Akdeniz,3Ege,4Marmara,5Doğu Anadolu,6İç Anadolu,7Güneydoğu Anadolu. Ormanların başladığı yükseltiye alt, çıkabildiği yükseltiye üst sınır denir. Alt sınırı yağış, üst sınırı sıcaklık belirler. Geniş yapraklı: Kayın, meşe, gürgen, palamut, çınar, dişbudak, ıhlamur, kestane. İğne yapraklı: Kızılçam, karaçam, sarıçam, ladin, göknar, ardıç, servi, sedir. Karadeniz ormanları: Ladin, kestane, gürgen, kayın, göknar, karaçam, dişbudak, ıhlamur. Akdeniz ormanları: Kızılçam, sedir, fıstıkçamı, ardıç, karaçam. Maki: Kızılçam ormanının tahrip edilmesiyle orman altı bitki örtüsü olarak gelişir. Kısa boylu, sık dikenli, tüylü, kök sistemi gelişmiş türlerdir. Akdeniz'de1000m'ye kadar, Ege'de7000m[kaynak rakamı; doğrulama gerekli]ye kadar, Marmara'da400m'ye kadar makilere rastlanır. Zeytin, defne, keçiboynuzu, menengiç, zakkum, akçakesme, kocayemiş maki örnekleridir. Makilerin tahribatıyla garigler meydana gelmiş. Kekik, lavanta, kermes meşesi, funda, yasemin, abdestbozan.
Bozkır, çayır, antropojen bozkır ve psödomaki
Bozkır(step): Karasal iklim bölgelerinde ilkbahar yağışlarıyla yeşeren, yaz kuraklığına bağlı olarak sararıp kuruyan kısa boylu bitki topluluklarıdır. Anadolu'nun iç kesimlerinde geniş alanlarda görülür. Çoban yastığı, sığır kuyruğu, üzerlik otu, yavşan otu, gelincik, geven, koyun yumağı, çayır üçgülü. Çayırlar: Dağların yüksek kesimlerinde orman üst sınırından sonra gelişir. Kuzey Anadolu Dağları, Toroslar, Doğu Anadolu, Erzurum-Kars Platosu çevresinde görülür. Mine, kardelen, yıldız, orman gülü, yumak, taşkıran. Antropojen bozkır: Kurak, yarı kurak bölgelerde ormanların tahribi sonucu ot formasyonlarının gelişmesine antropojen bozkır denilmektedir. İç Anadolu, Trakya, Batı Anadolu'nun iç kesimlerinde görülür. Notlar: Türkiye bitki türü açısından zengin. Kızılçamların dünyada en geniş yayılım alanı Türkiye'dir. Türkiye'de en yaygın ağaç meşedir. Endemik türlerin en yaygın bulunduğu bölge Akdeniz'dir. Karaçam, meşe gibi Türkiye'nin her bölgesinde görülebilecek bitki türlerine kozmopolit denir. Psödomaki: Ülkemizde Karadeniz Bölgesinde ormanların0–200m'de tahrip edilmesi sonucu oluşur.