Halk Hikâyelerinin Özellikleri

•Halk hikâyelerinin girişinde, masallardaki kadar olmasa bile, kalıplaşmış sözler de görülür ( Formel ifadeler)

•Halk hikâyelerinin dili sözlü anlatmalarda sade, anlaşılır olmasına karşılık, yazıya aktarılmış metinlerde daha ağırdır.

•Halk hikâyeleri gerçek olmanın yanında olağanüstülüklerle de süslenmiştir.

•Kahramanlar bazen insan dışındaki varlıklarla da konuşurlar.

•Kahramanlar genellikle ailenin tek çocuğu olup olağanüstü bir şekilde dünyaya gelir.

•Halk hikâyesi metinleri içinde, kıssadan hisse almak, konuyu daha iyi anlatmak gibi amaçlarla diğer halk edebiyatı ve halk bilimi ürünlerinin örneğine bolca rastlanabilir.

• a. Masal ve Efsane: b. Dualar c. Atasözleri:

• Halk hikâyelerin bir kısmında göçer hayatın izlerini bulabiliriz

• Sözlü gelenek ürünüdür, yani anonimdir.

• Halk hikayeleri genellikle çocuksuzluk motifi ile başlar.

• Nazım-nesir karışımı eserlerdir.

• Aşk, sevgi ve kahramanlık konuları anlatılır.

• Kahramanların en büyük yardımcısı at ve Hızır motifidir.

• Dualar ve beddualar kabul edilir.

• Ortaya çıktığı dönemin siyasal, sosyal ve kültürel özellikleri hakkında bilgi verir

• Destan ve masalda olduğu gibi, halk hikâyelerinin de özel anlatıcıları vardır. Masal anlatana masal anası, masal ninesi; destan anlatana, destancı, ırcı, yırcı; halk hikâyesi anlatanlara hekâtçı, meddah, âşık gibi adlar verilmektedir

• Halk hikâyelerinde mekân, üzerinde yaşanılan dünyadır. Daha çok hikâyelerin başlangıç yeri Hayber, Herat ve Isfahan’dır.