Halk Hikâyesi Araştırmaları ve Kaynakları

Halk Hikayelerinin Kaynakları 1. Pertev Naili Boratav ve halk hikâyeleri: Türkiye’de halk hikâyelerini bilimsel yöntemlerle ele alıp değerlendiren araştırıcıların başında Pertev Naili Boratav gelir. Boratav, 1931 yılında bir lisans tezi olarak hazırladığı Köroğlu Destanı adlı çalışmasında, kahramanlık hikâyesi olarak değerlendirdiği Köroğlu’nun Paris, Özbek, İstanbul, Tobol, Urfa, Azeri gibi çeşitli varyantlarını inceler.

• Pertev Naili Boratav ile Halil Vedat Fıratlı’nın birlikte hazırladıkları İzahlı Halk Şiiri Antolojisi’nde Dede Korkut ve Köroğlu kollarının yanı sıra Kirmanşah, Emrah ile Selvi, Kerem ile Aslı, Tahir ile Zühre, Âşık Garip, Şah İsmail ve Beyböyrek hikâyeleri yer almaktadır.

• 2. İlhan Başgöz ve halk hikâyeleri: İlhan Başgöz’ün değişik dönemlerde kaleme aldığı halk hikâyeleriyle ilgili pek çok yazısı bulunmaktadır. Bu yazılar, yazarın makalelerini topladığı Folklor Yazıları adlı eserinde yer almaktadır: Türk Halk Hikâyelerinde Düş Motifi Zinciri, Türk Halk Hikâyelerinde Söz Kalıpları, Hikâye Anlatan Âşık ve Dinleyicisi gibi makaleler konumuzla ilgilidir

3. Muhan Bali ve halk hikâyeleri: Ercişli Emrah ile Selvihan Hikâyesi adlı doktora tezinde, adı geçen hikâyenin kaynağı, motifleri, üzerinde yapılan çalışmaları ve Behçet Mahir’den derlenen sözlü bir metni değerlendirmiştir

4. Fikret Türkmen ve halk hikâyeleri: Âşık Garip Hikâyesi Üzerinde Mukayeseli Bir Araştırma adlı doktora tezinde anılan hikâyenin kaynağını, varyantlarını, epizotlarını, şiirlerini ve örnek metinleri çeşitli açılardan değerlendirmiştir.

5. Ensar Aslan ve halk hikâyeleri: Çıldırlı Âşık Şenlik, Hayatı Şiirleri-Hikâyeleri başlıklı doktora tezinde Çıldırlı Âşık Şenlik’in âşıklığı ve şiirlerinin yanı sıra Lâtif Şah, Salman Bey ile Turnatel Hanım ve Sevdakâr Şah hikâyelerinin metinleri de verilmiştir.

6. Ali Duymaz ve halk hikâyeleri: Kerem ile Aslı Hikâyesi Üzerinde Mukayeseli Bir Araştırma adlı doktora tezinde Kerem ile Aslı hikâyesinin Anadolu ve Türk dünyasından on dört varyantı; epizotları, şiirleri ve motifleri bakımından mukayese edilmiş; ayrıca hikâyenin halk ve aydınlar üzerindeki etkileri üzerinde durulmuştur