Halk Hikâyelerinin Tasnifi
TXT s. 1848• Ali Berat Alptekin de halk hikâyelerinin kökenini dört başlık altında ele alır: 1. Türk kaynağından gelen halk hikâyeleri: Köroğlu, Âşık Garip, vb. 2. Arap, Fars ve Hint kaynaklarından gelen halk hikâyeleri: Leyla ile Mecnun, Ferhat ile Şirin, Yusuf ile Züleyha, vb. 3. Masal-efsane kaynaklı halk hikâyeleri: Kirmanşah, Tapdıg, Latif Şah, Şah İsmail, Yaralı Mahmut, vb. 4. Âşıkların hayatından kaynaklanan halk hikâyeleri: Kerem ile Aslı, Tufarganlı Âşık Abbas ve Gülgez Peri, Gurbanî ve Peri, Ercişli Emrah ile Selvi Han, Sümmanî ile Gülperi, Karaca Oğlan ile İsmikan Sultan, Karaca Oğlan ile Benli Eşe, Karaca Oğlan ile Elif, vb
TXT s. 1849–1859Şükür Elçin 1. Türk kaynağından gelenler: XVI. yüzyılda yazıya geçirilen Dede Korkut Hikâyeleri, Köroğlu ve kolları ile ilgili hikâyeler, âşıkların hayatları etrafında oluşan halk hikâyeleri ve bozlaklar bu gruba girmektedir. 2. Arap-İslam kaynağından gelenler: Arap ve Fars edebiyatında görülen mesnevi (Leyla ile Mecnun), masal (Binbir Gece Masalları), İslami destan ve menkıbeler (Eba Müslim, Veysel Karani, Battal Gazi, Danişmendname)den kaynaklanmaktadır. 3. İran-Hind kaynağından gelenler: İlk örneğine Fars edebiyatında rastladığımız Ferhat ile Şirin, kaynağını Hint masallarından alan Kelile ve Dimne, ‘beş masal kitabı’ anlamına gelen Pançatantra bu grubun örnekleri arasında sayılabilir
TXT s. 1862–1872MUHARREM ERGİN 1. Eski Türk An’anesinden Geçen Mevzular ( Dede Korkut, Köroğlu) 2. İslam An’anesinden Geçen Mevzular( Battal Gazi, Mevlid, Hallac-ı Mansur, 3. İran An’anesinden Geçen Mevzular ( Kelile ve Dimme)
TXT s. 1875–1879Edmond Saussey de, halk hikâyeleri üç başlık altında ele almaktadır. a) Menşe destanları b) İslâmî destanlar c) Saz şairleri etrafında teşekkül eden destanlar İlk adımı Ignacs Kunos atarak; Turkische Volksromane in Klein - Asien başlıklı yazısında halk hikâyelerini üç kısma ayırır: a) Kahramanlık romanı b) Saz şairlerinin romanı c) Saz şairlerinin kahramanlık romanı Mesnevî tarzında yazılmış olan halk hikâyeleri üzerinde duran Hikmet İlaydın da konuyu aşağıdaki şekilde ele alır: a) Dini mevzular. b) Milli mevzular. c) Âşıkâne mevzular
TXT s. 1882–1895