Karacaoğlan

• KARACAOĞLAN (17.yy)

• 17. yüzyılda yaşadığı düşünülmektedir. Varsak Türkmenlerindendir ve Çukurova'da yaşamıştır.

• Şiirlerinin tamamını din dışı konularda söylemiştir.

• Başta Toroslar olmak üzere Anadolu'da dolaşmış; aşk, gurbet, doğa güzelliği konularında şiirler söylemiştir.

• Sade ve canlı bir halk Türkçesiyle şiirler söylemiştir.

• Medrese eğitimi almamıştır.

• Bütün şiirlerini hece ölçüsüyle söylemiştir.

• Şiirlerinde coşkun bir lirizm öne çıkar.

• Koşma ve semai nazım şekillerini başarıyla kullanmıştır.

• Nemçe Destanı ünlüdür

• Şiirlerindeki sevgi soyut, düşsel bir sevgi olmayıp mistik ve platonik olmaktan uzaktır. Onun sevgilileri, gerçekten yaşayan, adı sanı belli güzeller, Cennet, Döndü, Elif, Anşa, Zeynep, Hürü Döne, Esma, Emine, Hatice’dir.

• VAR GİT ÖLÜM Ölüm ardıma düşüp de yorulma Var git ölüm bir zaman da gene gel Akıbet alırsın komazsın beni Var git ölüm bir zaman da gene gel

• CAN VERMEYE DERMANIM MI VAR Üryan geldim gene üryan giderim Ölmemeye elde fermanım mı var Azrail gelmiş de can talep eder Benim can vermeye dermanım mı var

• ELİF İncecikten bir kar yağar Tozar Elif Elif diye Deli gönül abdal olmuş Gezer Elif Elif diye

Karac'oğlan der ki: Dertlerim çoktur, Ciğer kebap oldu, dermanım yoktur. Sözüm dinletmeye fermanım yoktur, Yiğidin kıymeti bilinmez oldu.