• Şathiye
TXT s. 3234• Ciddi bir düşünce ya da duyguyu iğneli ve gülmeceli bir dille anlatan şiirlere denir. Şathiyeler daha çok Alevi-Bektaşi ozanlarınca söylenmiştir. Yücelerden yüce gördüm, Erbabsın sen koca Tanrı. Alim okur kelam ile, Sen okursun hece Tanrı. Çıktım erik dalına, anda yedim üzümü, Bostan ıssı kakıyıp, zînâr kor gözümü. Kerpiç koydum kazana, poyraz ile kaynattım, Nedir diye sorana, bandım verdim özünü. Damlada toz kalmadı, sinek kovalar kartal, Şaştım hayat işine, benzemez hiç yazına.
TXT s. 3235–3246