Tasavvuf Terimleri

TASAVVUF TÜRK HALK EDEBİYATI

• Ene’l Hak: Hallac-ı Mansur’un öldürülmesine neden olan ünlü sözü. “Ben Hakk’ım” anlamındaki bu söze tasavvufta “Ben kendi varlığımı Allah’ın varlığında yok ettim, Allah’tan başka bir varlık yok.” gibi anlamlar verilmiştir. Tasavvuf dışı çevreler ise bu sözü “Ben Allah’ım’’ anlamında anladığı için küfür saymıştır.

• Fenâfillah: Sufînin dünya ilgilerinden tamamen uzaklaşarak kendi varlığını unutup Allah ile bir olması. Tasavvufta ulaşılacak son mertebe.

• Gurbet: Sufîlere göre asıl vatan ruhlar âlemidir; bu dünya ise bir misafirhanedir, gurbettir.

• İnsan-ı kâmil: Tasavvufta en üst mertebeye ulaşmış yetkin insan.

• Pir-i mugan: İlahi aşk şarabını sunan mürşit Saki: Allah aşkını sunan insan-ı kâmil.

• Mürit: Tasavvuf yoluna girmiş, manevi yolculuğa girmiş kişi.

• Mürşit: Doğru yolu gösteren rehber, şeyh