• TÜRKÜ
TXT s. 907• Özel bir ezgiyle söylenen bir nazım biçimi ve türüdür. Halk şiirinin öteki türlerinden ezgisiyle ayrılır.
TXT s. 908–909• Genellikle bent ve kavuştak bölümünden oluşur. Bent, türkünün asıl sözlerinin bulunduğu bölümdür. Kavuştak ise bendin sonunda tekrarlanan “nakarat” tır. Bu bölüme “bağlama" da denir.
TXT s. 910–912• Bent ve kavuştaklardaki dize sayısı iki-dört arasında değişir. Kimi türkülerde kavuştak olmayabilir.
TXT s. 913–914• Bent ve kavuştaklar kendi aralarında değişik biçimlerde uyaklanır.
TXT s. 915• Yapılarına göre genellikle yedili, sekizli, on birli hece ölçüsüyle söylenir.
TXT s. 916• İlk örneği …………………………………tarafından verilmiştir.
TXT s. 917• Türkü kelimesinin ilk geçtiği eser ………………………………………’dır
TXT s. 918• Türkü formunun mucidi ……………………………………………………….
TXT s. 919Altı kardeş idik bindirdik ata Hürü'yü yolladık üç köyden öte Kızılırmağa varınca oldu bir hata Nettin Kızılırmak allı gelini Gelini gelini benim yarimi Evde kaynanası evi bezedir Yolda kaynatası yolu gözedir Gelinsiz haneyi kime bezedir
TXT s. 922–929Çamlığı başında tüter bir tütün Acı çekmeyenin yüreği bütün Ziyamın atını pazara çekin Gelen geçen Ziyam ölmüş desinler Uzun olur gemilerin direği Yanık olur anaların yüreği Ne sen gelin oldun ne ben güveyi Onun için açık gider gözlerim
TXT s. 931–938A) Usullü Türküler (Kırık Havalar) "Usullü türküler genellikle oyun havaları olup Konya'da "oturak", Urfa'da "kırık hava", Ege'de "zeybek", Ordu, Giresun, Trakya ve Marmara'da "karşılama", Harput'ta "şıkıltım", Karadeniz kıyılarında "horon", Isparta ve Eğridir'de "datdiri", Kars ve Erzurum'da "Sümmani ağzı" adlarıyla da anılmaktadırlar. Bunlar, belli süre birimlerine bağlı kalınarak yakılmış türküler olduğundan ölçülü türküler de denir. Bu oyun havalarından başka, "güzelleme", "koşma", "ninni", "taşlama" ve "yiğitleme" de bu bölüm içinde yer almaktadır. B) Usulsüz Türküler (Uzun Havalar) Usulsüz olanlar, süre birimine bağlı kalmaksızın nota değerleri ile usulsüz olan türkülerdir. Uzun havalar şeklinde genel bir ad taşıyan bunların ayrıca "ağıt", "bozlak", "Çukurova", "divan", "hoyrat", "kayabaşı", "koşma", "maya", "türkmani" adları taşıyan çeşitleri de bulunmaktadır."
TXT s. 941–953