Vücudname

VÜCUDNAME Levh-i mahfuzdan başlayarak ana rahmi de dahil olmak üzere insanın bütün gelişim evrelerinin tasavvufi bir bakış açısıyla yorumlandığı eserlere vücud-name adı verilir. Vücud-name, âlem-i sagîr (küçük âlem) olan insan bedeniyle âlem-i kebîr (büyük âlem) olan kâinatın birbirlerini nasıl aynaladığını anlatmayı amaçlayan tasavvufi bir risaledir. Eserde insan bedenindeki çeşitli ögelerle yedi gök, on iki burç, yedi hâssiyyet (nitelik), dört ruh, nefsin dört mertebesi, dört vech, dört melek, dört âlem, dört sıfat ve on sekiz bin âlem arasındaki ilişki verilmiştir. İnsanın vücudunun çeşitli organ ve uzuvları Arap alfabesindeki harflere benzetilmiştir. Bismillah deyü söze başladım Vücudun yapısını ben gözledim Başın içinde akl-ı küldür çerağ Gözlerindir ayn-ı hak’tan ardağ Kaşlarındır çünki iki nur-ı ayn Kirpiğin çünki arş üzre o zeyn Kulakların levh-i mahfuzdur senin Burnun için arşın üstüdür benim Ağzın içre dilin arş-ı rahman Dişlerin çünki huruf-ı kur’an ... Karnındır çünki beyt-i mamur Göbeğindir çünki arşın nuru Kaygusuz Abdal der vücudum gördüm Vücud içinde hakkı buldum.