HALK HİKÂYELERİNİN BÖLÜMLERİ
TXT s. 1489• Manzum Kısımlar Bu bölüm hikâyenin değişmeyen kısımlarıdır. Fasıl kısmında halk şiirinin değişik türlerinin örnekleriyle karşılaşabiliriz: 1. Divan 2. Tecnis 3. Tekerleme 4. Koşma 5. Destan 6. Muamma
TXT s. 1490–1499Mensur Kısımlar
TXT s. 1502• Bu kısım halk hikâyesinin nesir kısımlarını içine almakta olup bölüm döşeme adı verilen bir tekerlemeyle başlar
TXT s. 1503–1504• Döşemeye Azerbaycan sahasında ustadname, Kars ve civarında sersuhane gibi adlar verilirken Erzurumlu Behçet Mahir selçuk, peşrev, peşrov gibi adlar vermektedir.
TXT s. 1505–1506• Hikâyenin mensur kısımlarında meddah, âşık, halk hikâyecisi dediğimiz anlatıcı, anlatım serbestliği içerisindedir. Burada olayları dinleyici durumunun yapısına göre istediği gibi kısaltıp uzatabilir. Dinleyicinin sıkıldığı yerlerde onların ilgisini çekecek parçaları anlatmayı tercih eder. Normal hikâyenin yapısının dışına çıkılarak asıl hikâyenin arasına yeni metinler eklenebilir. Biz bu küçük hikâyelere karavelli adını veriyoruz.
TXT s. 1508–1512• Fasıl ( şiirler okunduktan sonra divan söylenir, tecnis okunur, tekerleme söylenir sonra cinassız bir koşma okunur bunun ardından semai söylenir sonra destan söylenir. Fasılda Köroğlu’ndan bir şiir söylemek adettir. Programa bir muamma ile devam edilir.
TXT s. 1515–1518• Döşeme ( mensur bir tekerleme okunur)
TXT s. 1520• Asıl hikaye
TXT s. 1521• Duvak kapama ( hikaye acı son ile bittiyse Bayati makamından bir türkü okunur.
TXT s. 1522–1523• Not: Hikayenin sonunda Köroğlu’ndan muhakkak bir parça okunur.
TXT s. 1525