Masal: Özellikleri ve Yapısı

• Masallar tamamiyle hayal gücü ürünüdür. Gerçekle organik bir bağ söz konusu değildir.

• Merak duygusunu en fazla uyandıran türdür.

• Masal anası, masalcı, masal ninesi adı verilen kişiler tarafından anlatılır.

• Türk masallarında kötü tipe “köse” adı verilir.

• Mensur bir yapıya sahiptir. Nazım-nesir (şiir-düz yazı) karışık olan masal örnekleri de vardır.

• Sunduğu evreni inandırıcı kılma gibi bir kaygı söz konusu değildir.

• Dini ve milli motifler yer almaz.

• Masallar, meydana geldiklerinde bir kişinin malıyken, yaygınlaştıkça, yöreden yöreye, ülkeden ülkeye geçtikçe halkın malı olur. Masal, anonim bir türdür.

• Masallarda genellikle iyilik – kötülük, doğruluk – haksızlık, adalet – zulüm, alçakgönüllülük – kibir… gibi zıt durumların temsilcisi olan kişilerin mücadelelerinden veya insanların ulaşılması güç hayallerinden söz edilir.

• Masallarda yer ve zaman kavramları belirsizdir. Mekan adı olarak genellikle “Hint, Yemen, Kaf Dağı, Çin, Maçin” kullanılır.

• Anlatımda genellikle geniş zaman veya öğrenilen geçmiş zaman kipi (-mişli geçmiş) kullanılır.

• Anlatım kısa ve yoğundur.

• Masal kişileri her tabakadan seçilebilir. Masallarda cinler, periler, devler de rol alır.

• Türk masalları ile ilgili derleme yapan ilk kişi Ziya Gökalp’tir.

• . Türk masalları ile ilgili ilk önemli bilimsel çalışmalar ise lgnacz Kunos’a aittir.

• Döşeme Bölümü: Masalın başlangıç bölümüdür. Bu bölüm giriş tekerlemesi ile başlar. Bu bölümde kısa veya uzun bir tekerleme ile dinleyici veya okurlar masalın olağanüstü dünyasına hazırlanır

• Olay Bölümü: Kendi içinde serim, düğüm, çözüm bölümlerine ayrılır. Asıl olayın anlatıldığı bölümdür.

• Dilek Bölümü: Masalın olumlu bir sonuca bağlandığı bölümdür. Bu bölüm genellikle bitiş tekerlemesiyle son bulur. Bu bölümde hem masal kişilerine hem de dinleyicilere yönelik iyi dilekler sunulur.